Η αναγνώριση των σημαδιών για απονεύρωση είναι κρίσιμη για τη διατήρηση της στοματικής υγείας και την αποφυγή σοβαρών επιπλοκών.
Θυμηθείτε: Ακόμη και χωρίς συμπτώματα, ένα δόντι μπορεί να χρειάζεται απονεύρωση. Οι τακτικοί οδοντιατρικοί έλεγχοι είναι απαραίτητοι για την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.
Αναρωτιέστε πότε χρειάζεται απονεύρωση και ποια σημάδια δεν πρέπει να αγνοήσετε;
Το 99% των απονευρώσεων γίνονται με απόλυτη επιτυχία, ωστόσο πολλοί άνθρωποι καθυστερούν την επίσκεψη στον οδοντίατρο γιατί δεν αναγνωρίζουν τα συμπτώματα για απονεύρωση δοντιού. Ένα δόντι που θέλει απονεύρωση συνήθως δίνει έντονα σημάδια πόνου, αλλά μπορεί να μην υπάρχουν συμπτώματα και να χρειάζεται απονεύρωση.
Σε αυτό το άρθρο, θα εξηγήσουμε τι είναι η απονεύρωση, πώς γίνεται η απονεύρωση, πότε ένα δόντι θέλει απονεύρωση και τι να περιμένετε όσον αφορά την απονεύρωση δοντιού πόνος μετά τη θεραπεία.
Η απονεύρωση, επιστημονικά γνωστή ως ενδοδοντική θεραπεία, είναι μια οδοντιατρική διαδικασία που αφαιρεί τον μολυσμένο ή νεκρό πολφό από το εσωτερικό του δοντιού. Αντίθετα με την κοινή αντίληψη, τα δόντια δεν είναι συμπαγή. Διαθέτουν ένα δίκτυο σωλήνων στο εσωτερικό τους, μέσα στους οποίους εισχωρούν αιμοφόρα αγγεία και νεύρα. Η θεραπεία αυτή σώζει το φυσικό δόντι από την εξαγωγή και του επιτρέπει να παραμείνει λειτουργικό στο στόμα για πολλά χρόνια.
Ο οδοντικός πολφός είναι ζωντανός ιστός που βρίσκεται μέσα στην εσωτερική κοιλότητα κάθε δοντιού και συμβάλλει σε τέσσερις βασικές λειτουργίες: την πλάση κυττάρων, τη θρέψη του δοντιού, την αίσθηση και την άμυνα. Χωρίς πολφό, δεν αισθανόμαστε κανέναν οδοντικό πόνο. Αυτός ο μαλακός ιστός είναι πλούσιος σε νεύρα και αιμοφόρα αγγεία που προσφέρουν θρέψη και αίσθηση στο δόντι. Τα νεύρα αυτά είναι υπεύθυνα για την αίσθηση του πόνου, της θερμοκρασίας και της πίεσης.
Ο πολφός προστατεύεται από το εξωτερικό μέρος του δοντιού, το σμάλτο, καθώς και από την οδοντίνη που βρίσκεται κάτω από το σμάλτο. Αυτό το σκληρό περίβλημα τον προστατεύει από τη μόλυνση από μικρόβια που υπάρχουν στο στόμα. Ωστόσο, όταν αυτό το εξωτερικό κάλυμμα διαβρωθεί, ο οδοντικός πολφός εκτίθεται σε μικρόβια καθώς και σε ζεστές και κρύες τροφές. Δεδομένου ότι ο πολφός είναι πλούσιος με νεύρα και αιμοφόρα αγγεία, η μόλυνσή του οδηγεί σε ευαισθησία και πονόδοντο.
Κάτι που αξίζει να γνωρίζουμε είναι πως μετά την απονεύρωση, το δόντι γίνεται πιο ευαίσθητο στο να σπάσει από ότι ήταν στο παρελθόν. Αυτό οφείλεται στην ίδια τη βλάβη που οδήγησε στην απονεύρωση, όπως βαθιά τερηδόνα ή σπάσιμο που έχουν αδυνατίσει τη συνοχή του δοντιού, καθώς και στο γεγονός ότι το νεύρο που έδινε θρέψη και υγρασία στο δόντι έχει αφαιρεθεί.
Ο πολφός μπορεί να νεκρωθεί ή να μολυνθεί και να εμφανίσει φλεγμονή, καθιστώντας απαραίτητη την απονεύρωση. Αυτές οι καταστάσεις προκύπτουν συνήθως με τη δράση εξωτερικών ερεθισμάτων, όπως χημικές ουσίες, ιατρογενή αίτια, πτώση, κακώσεις γνάθου ή λήψη υπερβολικά ζεστής ή κρύας τροφής, είτε λόγω εσωτερικών διεργασιών όπως τερηδόνα ή απορρόφηση ρίζας.
Η εκτεταμένη τερηδόνα αποτελεί την πιο συνήθη αιτία[3]. Όταν τα βακτήρια διαβρώνουν την αδαμαντίνη, μπορούν να επηρεάσουν τον πολφό και να ερεθίσουν τα νεύρα μέσα. Τα βακτήρια που προκαλούν οδοντική τερηδόνα παράγουν τοξίνες που ερεθίζουν άμεσα τον πολφικό ιστό. Ο τραυματισμός του δοντιού, ιδιαίτερα από κάταγμα που εκθέτει τον πολφό, οδηγεί σε άμεση διέγερση του νεύρου και προκαλεί έντονο, διαρκή πόνο[21]. Ένα δόντι μπορεί να νεκρωθεί γρήγορα, σε λίγες μέρες, ή αργά, σε αρκετούς μήνες ή χρόνια.
Μεγάλα σφραγίσματα, παλιές στεφάνες και γέφυρες που έχουν υποστεί φθορά ή έχουν κακή εφαρμογή δημιουργούν κίνδυνο μικροδιείσδυσης μικροβίων προς τον πολφό. Επιπλέον, η προχωρημένη περιοδοντίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονώδη εκφύλιση και νέκρωση του πολφού, καθώς τα μικρόβια που συσσωρεύονται στους περιοδοντικούς θυλάκους εισχωρούν στους ριζικούς σωλήνες.
Το σώμα σας συνήθως στέλνει σαφή προειδοποιητικά σημάδια όταν ο πολφός του δοντιού έχει υποστεί μη αναστρέψιμη βλάβη. Η αναγνώριση των συμπτωμάτων για απονεύρωση δοντιού θα σας βοηθήσει να αντιδράσετε έγκαιρα και να αποφύγετε περαιτέρω επιπλοκές. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις που ένα δόντι χρειάζεται απονεύρωση χωρίς να εμφανίζει κανένα σύμπτωμα.
Ένας οξύς, παλλόμενος πόνος που ξεκινά ξαφνικά χωρίς κάποιο εξωτερικό ερέθισμα αποτελεί κλασικό σύμπτωμα φλεγμονής ή νέκρωσης του πολφού. Συγκεκριμένα, ο πόνος αυτός μπορεί να σας ξυπνήσει τη νύχτα και δεν υποχωρεί εύκολα. Πολλές φορές νιώθετε χαρακτηριστικά "τον σφυγμό της καρδιάς σας στο δόντι", ένα σημάδι που υποδηλώνει φλεγμονή στον πολφό. Ο έντονος αυτός πόνος υποδηλώνει συνήθως ότι η φλεγμονή ή η μόλυνση έχει προχωρήσει βαθιά στον πολφό του δοντιού.
Η παρατεταμένη ευαισθησία σε ζεστά ή κρύα ερεθίσματα που διαρκεί για πολλά δευτερόλεπτα ή και λεπτά αφότου το ερέθισμα απομακρυνθεί διαφέρει από τη φυσιολογική ευαισθησία. Αυτή η ευαισθησία μεγάλης διάρκειας μπορεί να είναι αρκετά έντονη, προκαλώντας μεγάλη δυσφορία και καθιστά απαραίτητη την λήψη παυσίπονων. Η βασική αιτία της ευαισθησίας είναι η αντίδραση του νεύρου του δοντιού στις ακραίες θερμοκρασίες. Ένα δόντι ευαίσθητο σε ζεστό φαγητό ή ποτό μπορεί να προμηνύει κάτι παραπάνω από απλή ευαισθησία.
Ο πόνος ή η ευαισθησία όταν δαγκώνετε ή απλά αγγίζετε το δόντι υποδηλώνει συχνά σοβαρό πρόβλημα στη στοματική υγεία. Αυτού του είδους ο πόνος προέρχεται από βλάβη που έχει επεκταθεί στο περιοδόντιο, τους μαλακούς ιστούς που περιβάλλουν το δόντι. Κάθε φορά που δαγκώνετε, το δόντι μετακινείται λίγο από τη μασητική δύναμη και πιέζει το περιοδόντιο στο σημείο της βλάβης. Συνήθως πρόκειται για βλάβες που περιλαμβάνουν νέκρωση του νεύρου του δοντιού και φλεγμονώδη συλλογή στην άκρη της ρίζας.
Το οίδημα ή η ευαισθησία στα ούλα γύρω από το δόντι αποτελεί σημάδι μόλυνσης. Ειδικότερα, μπορεί να εμφανιστεί ένα "σπυράκι" (συρίγγιο) στο ούλο κοντά στη ρίζα του δοντιού, από το οποίο μπορεί να βγαίνει πύον. Το οίδημα μπορεί να συνοδεύεται από ερυθρότητα και ευαισθησία στην αφή, καθιστώντας δύσκολη την κατανάλωση τροφής και το βούρτσισμα των δοντιών. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, το πρήξιμο μπορεί να εξαπλωθεί στο πρόσωπο ή τον λαιμό. Η μόλυνση μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία πύου στα ούλα, οδηγώντας σε περαιτέρω επιπλοκές.
Όταν ένα δόντι έχει γίνει πιο σκούρο, γκρι ή σχεδόν μαύρο, πιθανότατα ο πολφός έχει νεκρωθεί. Ο αποχρωματισμός προκαλείται συνήθως από τη νέκρωση του πολφού, η οποία συμβαίνει όταν τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία μέσα στο δόντι έχουν υποστεί εκτεταμένη μόλυνση ή τραυματισμό. Λόγω της αποσύνθεσης των αιμοσφαιρίων μέσα στον πολφό, το δόντι μπορεί σταδιακά να αποκτήσει μια πιο σκούρα απόχρωση. Αυτή η αλλαγή είναι ανεπαίσθητη και μπορεί να εξελιχθεί σε διάστημα μηνών ή και ετών.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να μην έχετε κανένα σύμπτωμα και να χρειάζεται απονεύρωση. Αρκετές φορές ο πολφός εκφυλίζεται με αργό ρυθμό και νεκρώνεται χωρίς να σας ειδοποιήσει πρώτα. Τα δόντια με νεκρό πολφό δεν έχουν αίσθηση και είναι αδύνατον να εκλύσουν πόνο ως απάντηση σε κάποιο ερέθισμα. Σε κάποιες περιπτώσεις, διαπιστώνεται αλλοίωση στο οστό γύρω από την κορυφή της ρίζας σε ακτινογραφικό έλεγχο, ακόμη και αν δεν υπάρχουν έντονα συμπτώματα. Ένα τέτοιο δόντι μπορεί να είναι από πλήρως ασυμπτωματικό έως να εμφανίσει αυτόματο πόνο ποικίλης έντασης που δεν σχετίζεται με κάποιο ερέθισμα.
Ο πολφός του δοντιού χρειάζεται απομάκρυνση όταν έχει υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη ή μόλυνση. Αρκετές καταστάσεις οδηγούν σε αυτό το σημείο, με τη βαθιά τερηδόνα, τον τραυματισμό και τις ρωγμές να αποτελούν τις κύριες αιτίες.
Η τερηδόνα που διεισδύει βαθιά στο εσωτερικό του δοντιού καταστρέφει σημαντικό μέρος του πολφού, καθιστώντας τη βλάβη μη αντιστρεπτή. Τα βακτήρια που διαβρώνουν την αδαμαντίνη μπορούν να φτάσουν στον πολφό και να δημιουργήσουν φλεγμονή. Εάν τοποθετηθεί ένα απλό σφράγισμα σε τέτοια περίπτωση, η φλεγμονή και ο πόνος δεν θα αντιμετωπιστούν. Η βαθιά τερηδόνα προκαλεί σύνδρομο των πολφών και ισχυρό νευρόπονο που επιδεινώνεται με την επαφή με κρύο ή ζεστό.
Ειδικότερα, όταν η τερηδόνα αφεθεί χωρίς θεραπεία, τα μικρόβια συνεχίζουν να την επεκτείνουν πιο βαθιά μέχρι να φτάσουν στο νεύρο. Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει μήνες και να οδηγήσει σε νέκρωση του νεύρου και δημιουργία αποστήματος στη κορυφή της ρίζας μέσα στο κόκκαλο της γνάθου. Χωρίς έγκαιρη αντιμετώπιση, το δόντι θα πρέπει να απονευρωθεί για να αποφευχθεί η εξαγωγή του.
Ένα χτύπημα στο δόντι μπορεί να οδηγήσει σε ζημιά του νεύρου ακόμα και αν δεν υπάρχει εμφανές σπάσιμο. Το κάταγμα που εκθέτει τον πολφό οδηγεί σε άμεση διέγερση του νεύρου και προκαλεί έντονο, διαρκή πόνο, ιδιαίτερα κατά τη μάσηση. Τα ατυχήματα όπως πτώσεις, τραυματισμοί κατά την άθληση και αυτοκινητιστικά ατυχήματα αποτελούν συνηθισμένους λόγους τραυματισμού.
Σε περιπτώσεις μετατόπισης του δοντιού μέσα στο φατνίο, ο οδοντίατρος θα επανατοποθετήσει και θα ακινητοποιήσει το δόντι στην αρχική του θέση. Σε μόνιμο δόντι μετά από μετατόπιση συνήθως απαιτείται απονεύρωση λίγες μέρες μετά το ατύχημα. Επιπλέον, ο επίμονος βρυγμός κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να αποδυναμώσει το δόντι, καθιστώντας το πιο επιρρεπές σε βλάβη του πολφού.
Τα ραγισμένα δόντια εκθέτουν τον πολφό σε βακτήρια, προκαλώντας μόλυνση. Το κάταγμα της μύλης ξεκινά από τη μασητική επιφάνεια και συνεχίζει κάθετα προς τη ρίζα. Σε μερικές περιπτώσεις η γραμμή του κατάγματος συνεχίζει κάτω από το επίπεδο των ούλων, βαθύτερα μέσα στη ρίζα. Η προσβολή του πολφικού ιστού είναι αναμενόμενη και η ενδοδοντική θεραπεία αναγκαία. Αντίθετα, όταν ένα φύμα του δοντιού σπάσει, ο πολφικός ιστός συνήθως δεν επηρεάζεται και η απονεύρωση δεν είναι απαραίτητη.
Ωστόσο, το ράγισμα που δεν αντιμετωπίζεται μπορεί να επιτρέψει την είσοδο βακτηρίων στον πολφό, προκαλώντας μόλυνση και νέκρωση. Δόντια με μεγάλα σφραγίσματα είναι πιο ευάλωτα στις ρωγμές, καθώς η φυσική δομή του δοντιού έχει εξασθενήσει.
Η επανειλημμένη παρέμβαση σε ένα δόντι μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή ή μόλυνση του πολφού. Παραδείγματος χάριν, οι εκτεταμένες αποκαταστάσεις με μεγάλα σφραγίσματα ή στεφάνες μπορεί να μην υποστηρίζουν επαρκώς το δόντι. Παλιές στεφάνες και γέφυρες που έχουν υποστεί φθορά ή έχουν κακή εφαρμογή δημιουργούν κίνδυνο μικροδιείσδυσης μικροβίων προς τον πολφό. Βαθύ σφράγισμα μπορεί να προκαλέσει παροδική ή χρόνια νευρική διέγερση. Αντίστοιχα, κατεστραμμένες ή σπασμένες εμφράξεις αυξάνουν την πιθανότητα να χρειαστείτε απονεύρωση.
Η καθυστέρηση στη θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές και μόνιμες συνέπειες για την υγεία σας. Χωρίς κατάλληλη παρέμβαση, μια απλή οδοντική λοίμωξη εξελίσσεται σε επικίνδυνες καταστάσεις που μπορούν να επηρεάσουν ολόκληρο το σώμα.
Η μόλυνση από ένα μη θεραπευμένο δόντι δεν περιορίζεται στην άμεση περιοχή. Τα βακτήρια διαδίδονται μέσω του οστού σε διαστήματα μεταξύ των μυών στο έδαφος του στόματος, τον τράχηλο και το φάρυγγα. Επικίνδυνες επεκτάσεις φλεγμονών που ξεκίνησαν από οδοντικά αποστήματα μπορούν να επεκταθούν στον οφθαλμό και να δημιουργήσουν οφθαλμικό απόστημα, στον εγκέφαλο δημιουργώντας εγκεφαλικό απόστημα και στον θώρακα προκαλώντας πνευμονικό απόστημα. Οι οδοντογενείς λοιμώξεις μπορούν μέσω των περιτονιακών διαστημάτων να εξαπλωθούν έως και το μεσοθωράκιο, με αναφερόμενα ποσοστά θνητότητας έως και 40%. Εάν δημιουργηθεί μεσοθωρακίτιδα, η πιθανότητα απώλειας της ζωής ανέρχεται στο 42,8%.
Το απόστημα αποτελεί συλλογή πύου και βακτηρίων που σχηματίζεται γύρω από τη ρίζα του δοντιού ή στα ούλα. Η παρουσία αποστήματος συνοδεύεται από έντονο πόνο, πρήξιμο και ευαισθησία στην περιοχή των ούλων. Ένα οδοντικό απόστημα δεν υποχωρεί ποτέ χωρίς θεραπεία. Ακόμη κι αν το απόστημα πάψει να είναι επώδυνο, τα βακτήρια συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται και να καταστρέφουν τους γύρω ιστούς. Χωρίς θεραπεία, μπορεί να εξαπλωθεί στη γνάθο, στους μαλακούς ιστούς του προσώπου και του λαιμού.
Η μόλυνση καταστρέφει σταδιακά το οστό γύρω από το δόντι και τους υποστηρικτικούς ιστούς. Η λοίμωξη μπορεί να επεκταθεί στο οστό γύρω από τη ρίζα του δοντιού, οδηγώντας σε σοβαρές επιπλοκές. Χωρίς κατάλληλη θεραπεία, η λοίμωξη επεκτείνεται προκαλώντας αποστήματα, απώλεια οστού και τελικά απώλεια δοντιών. Όταν το δόντι παραμείνει χωρίς θεραπεία για μεγάλο χρονικό διάστημα, η μόνη εναλλακτική είναι συνήθως η εξαγωγή.
Η είσοδος βακτηρίων στο αίμα μπορεί να πυροδοτήσει σήψη, μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση κατά την οποία η απόκριση του σώματος βλάπτει τους ιστούς και όργανα. Σε σοβαρές περιπτώσεις εξελίσσεται σε σηπτικό σοκ, οδηγώντας σε πολυοργανική ανεπάρκεια. Επιπλέον, η λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει ενδοκαρδίτιδα ή εγκεφαλική λοίμωξη. Ατυχώς ακόμη χάνονται διεθνώς ασθενείς με παρόμοιες δυσμενείς επεκτάσεις οδοντικών αποστημάτων, διότι καθυστέρησαν να επισκεφθούν τον ειδικό.
Η ενδοδοντική θεραπεία ακολουθεί συγκεκριμένα στάδια που εξασφαλίζουν την αποτελεσματική απομάκρυνση της μόλυνσης. Αρχικά, εφαρμόζεται τοπική αναισθησία στην περιοχή του πάσχοντος δοντιού. Το δόντι απομονώνεται με ειδικό ελαστικό έλασμα για να διατηρηθεί καθαρό και στεγνό από το σάλιο και τα βακτήρια. Στη συνέχεια, ο οδοντίατρος διανοίγει τη μήλη του δοντιού με ειδικά εργαλεία και εντοπίζει όλους τους ριζικούς σωλήνες.
Ακολουθεί η αφαίρεση του φλεγμαίνοντος ή νεκρού πολφού και ο διεξοδικός καθαρισμός των ριζικών σωλήνων. Οι ριζικοί σωλήνες καθαρίζονται, απολυμαίνονται και διαμορφώνονται με ειδικά εργαλεία. Τέλος, εμφράσσονται συνήθως με ένα ελαστικό βιοσυμβατό υλικό που λέγεται γουταπέρκα. Η πλήρης και ερμητική έμφραξη αποφεύγει σημαντικά την επαναμόλυνση της πολφικής κοιλότητας.
Μια απονεύρωση διαρκεί κατά μέσο όρο 45-60 λεπτά. Ωστόσο, η διάρκεια εξαρτάται από τη θέση του δοντιού, τη φθορά που έχει υποστεί και την πολυπλοκότητα της περίπτωσης. Πρόσθια δόντια απαιτούν 1 συνεδρία περίπου 45 λεπτά έως 1 ώρα, ενώ γομφίοι με περισσότερες ρίζες μπορεί να χρειαστούν 2-3 συνεδρίες των 1 ώρας η κάθε μία.
Η θεραπεία συχνά ολοκληρώνεται σε 1 έως 2 επισκέψεις. Σε περιπτώσεις με μη αναστρέψιμη πολφίτιδα χωρίς εκτεταμένη μόλυνση, είναι εφικτή σε μία επίσκεψη. Αντίθετα, δόντια με χρόνια φλεγμονή ή απόστημα προτιμάται να θεραπεύονται σε δύο επισκέψεις. Στην πρώτη επίσκεψη γίνεται ο καθαρισμός και τοποθετείται φάρμακο, ενώ στη δεύτερη ολοκληρώνεται η μόνιμη έμφραξη των ριζών.
Μετά την απονεύρωση, ενδέχεται να υπάρξει ευαισθησία στην περιοχή για μερικές ημέρες. Αυτή η ευαισθησία είναι φυσιολογική και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Το θεραπευμένο δόντι καθώς και τα περιβάλλοντα ούλα μπορεί να είναι ευαίσθητα λόγω των χειρισμών κατά τη θεραπεία αλλά και λόγω της κατάστασης του δοντιού πριν τη θεραπεία.
Οποιαδήποτε ενόχληση μπορεί να αντιμετωπιστεί με παυσίπονα. Αποφεύγετε να μασάτε σκληρές τροφές από την πλευρά που έγινε η απονεύρωση για μερικές ημέρες. Επίσης, η αντικατάσταση του προσωρινού σφραγίσματος πρέπει να γίνει μέσα στις επόμενες 10-15 μέρες.
Η απονεύρωση προσφέρει σημαντικά οφέλη για την υγεία των δοντιών. Με τις κατάλληλες μετεγχειρητικές οδηγίες μπορείτε να επιστρέψετε γρήγορα στην καθημερινότητά σας με υγιή και λειτουργικά δόντια χωρίς πόνο. Το ποσοστό επιτυχίας της θεραπείας ξεπερνά το 95%. Με σωστή αποκατάσταση και καλή στοματική υγιεινή, ένα απονευρωμένο δόντι μπορεί να διαρκέσει μια ζωή.
Η αναγνώριση των σημαδιών που δείχνουν πότε χρειάζεται απονεύρωση μπορεί να σώσει το φυσικό σας δόντι και να αποτρέψει σοβαρές επιπλοκές. Χωρίς αμφιβολία, ο αυτόματος πόνος, η παρατεταμένη ευαισθησία και το πρήξιμο αποτελούν προειδοποιητικά σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσετε. Με ποσοστό επιτυχίας άνω του 95%, η ενδοδοντική θεραπεία προσφέρει μια αξιόπιστη λύση που διατηρεί τα δόντια σας λειτουργικά για μια ζωή. Επιπλέον, η έγκαιρη επίσκεψη στον οδοντίατρο αποφεύγει την εξάπλωση της λοίμωξης και την απώλεια του δοντιού. Μόλις εντοπίσετε οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα, προγραμματίστε άμεσα ραντεβού για να εξασφαλίσετε τη στοματική σας υγεία.
Πώς μπορώ να καταλάβω ότι χρειάζομαι απονεύρωση;
Τα κύρια σημάδια περιλαμβάνουν έντονο πόνο που εμφανίζεται αυτόματα χωρίς αιτία, παρατεταμένη ευαισθησία σε ζεστά ή κρύα που διαρκεί αρκετά λεπτά, πόνο κατά τη μάσηση, πρήξιμο των ούλων και αλλαγή χρώματος του δοντιού. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να μην υπάρχουν καθόλου συμπτώματα και η ανάγκη για απονεύρωση να διαπιστωθεί μόνο μέσω ακτινογραφικού ελέγχου.
Πόσο διαρκεί η διαδικασία της απονεύρωσης;
Η απονεύρωση διαρκεί κατά μέσο όρο 45-60 λεπτά, αν και η διάρκεια εξαρτάται από τη θέση και την πολυπλοκότητα του δοντιού. Τα πρόσθια δόντια συνήθως απαιτούν μία συνεδρία, ενώ οι γομφίοι με περισσότερες ρίζες μπορεί να χρειαστούν 2-3 συνεδρίες. Η θεραπεία ολοκληρώνεται συνήθως σε 1 έως 2 επισκέψεις, ανάλογα με τη σοβαρότητα της μόλυνσης.
Θα νιώσω πόνο μετά την απονεύρωση;
Μετά την απονεύρωση είναι φυσιολογικό να υπάρξει κάποια ευαισθησία στην περιοχή για μερικές ημέρες. Αυτή η ενόχληση μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα με παυσίπονα και συνήθως υποχωρεί γρήγορα. Συνιστάται να αποφεύγετε σκληρές τροφές από την πλευρά που έγινε η θεραπεία για λίγες ημέρες.
Τι κινδύνους έχει η καθυστέρηση της απονεύρωσης;
Η αναβολή της θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές όπως εξάπλωση της λοίμωξης σε άλλες περιοχές του σώματος, σχηματισμό αποστήματος, απώλεια του δοντιού και ακόμη σήψη. Σε ακραίες περιπτώσεις, η λοίμωξη μπορεί να επεκταθεί στον εγκέφαλο, τους οφθαλμούς ή τον θώρακα, με πιθανώς απειλητικές για τη ζωή συνέπειες.
Πόσο επιτυχημένη είναι η απονεύρωση;
Η ενδοδοντική θεραπεία έχει ποσοστό επιτυχίας άνω του 95%, με το 99% των απονευρώσεων να ολοκληρώνονται με απόλυτη επιτυχία. Με σωστή αποκατάσταση και καλή στοματική υγιεινή, ένα απονευρωμένο δόντι μπορεί να διαρκέσει μια ζωή, διατηρώντας τη λειτουργικότητά του χωρίς πόνο.
